|
|
|
|
|
سازماندهي حركت گروهي حركت يك گروه كوهپيمائي هميشه بايد به شكل ستوني و در يك صف منظم و پشت سر يكديگر انجام شود و تا پايان كار صعود و بازگشت بايد نظم صف و ستون گروهي حفظ گردد و هر شخصي در صف جايگاهي دارد كه توسط سرپرست گروه تعيين نفر اول گروه : نفر اول به عنوان هماهنگ كننده در سرعت پيمايش و از افراد با تجربه گروه مي باشد که توانايي مسيريابي و هدايت گروه را دارد . نفر آخر گروه : يكي از قويترين و با تجربه ترين اعضاي گروه مي باشد كه وظيفه دارد مراقبت افراد گروه را عهده دار باشد تا كسي از گروه جدا نشود و تا اتمام برنامه با نفر اول گروه ارتباط برقرار نمايد ( ارتباط مي تواند از طريق سوت و بي سيم و .... باشد . ) چنانچه يكي از اعضاي گروه در پيمايش كندتر از ديگران حركت مي كند و از نظر تكنيكي معادل اعضاي گروه نمي باشد بهتر است پشت سر نفر اول قرار گيرد . سرپرست گروه يا سرپرست برنامه مي تواند بعنوان نفر اول يا نفر آخر در گروه قرار گيرد يا در ميان گروه حركت كند و همه حركات و روند كار اعضا را كنترل نمايد . برنامه ریزی ، گذر زمان ، کنترل کمی و کیفی برنامه برعهده سرپرست می باشد . |
||
|
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 21:15 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
تعاریف پایه کوه ( Mountain ) زمینی که نسبت به پیرامون خود به طور مشخصی برجسته تر بوده ودارای دامنه های شیب داری باشد . ارتفاع دقیقی برای آن تعریف نشده است ولی معمولا زمین هایی را که حدوداً 600 متر از اطراف خود بلندتر باشند، کوه می نامند . کوه ها به سه شکل به وجود می آیند : · براثر چین خوردگی سطح زمین · براثر فرسایش · بر اثر فعالیت های آتشفشانی .
تپه ( Hill ) به بلندي هايي با اختلاف ارتفاع کمتر از 600 متر نسبت به زمین های مجاور تپه گفته می شود .
قله ( Summit ; Peak ; Top ) بلندترین نقطه هر کوه را قله می نامند . ممکن است در بالای برخی از کوه ها چند قله هم ارتفاع وجود داشته باشد . درمورد کوه هایی که در راس آن دو یا چند قله نا هم ارتفاع وجود دارد ، قله ی بلند تر را قله اصلی و قله های کوتاه تر را قله فرعی می نامند . یال (Ridge ) محل برخورد دو دامنه ی شیب دار را در بالاترین نقطه ی تماس یال می نامند .
خط الراس (Divide ) به خط اصلی و بلندترین یال بین دو قله که محل تقسیم آب باران باشد ، خط الراس گفته می شود. واژه ی فارسی معادل آن آب پخشان است.خط الراس اصلی محل تقسیم دو حوزه ی آب ریز جداگانه است . در حالی که خط الراس فرعی با این که محل تقسیم آب است ، اما آب های سرازیر شده از هر دو قسمت آن به یک حوضه ی آب ریز ریخته می شوند .
گردنه (Pass ) پایین ترین نقطه خط الراس های دو قله را گردنه می نامند معمولا دو دره از طرفین کوه سرازیر می شوند ، در نتیجه گردنه شکلی شبیه به زین اسب دارد .
دره (Valley ) محل برخورد دو دامنه ی شیب دار در پایین ترین نقطه ی تماس را دره می نامند . دره معمولا محل عبور رودخانه های دائمی یا فصلی است . خط القعر ( Thalweg [Ger.] ; Valley Line [ ژرف ترین نقاط بستر یک رودخانه یا دره را خط القعر می نامند . ( که از دامنه شروع شده و به قله يا خط الراس مي رسد .) صخره (Rock ) سنگ های یک پارچه وبزرگ را که بتوان حداکثر با یک طول طناب (40 متر) صعود نمود صخره می گویند . گرده (Arête ; Flank ) یال هایی که شیب آن ها زیاد بوده و بیشتر از مناطق سنگی و صخره ای تشکیل شده باشد گرده نامیده می شود .
دیواره (Wall) به مناطقی گفته می شود که دارای سنگ های یکپارچه با شیب زیاد بوده و بلندي آن بیش از یک طول طناب نیاز می باشد .
راه پاکوب (Path) مسير هایی که در اثر رفت و آمد کوهپیمایان و کوهنوردان در مناطق کوهستانی ایجاد می شود ( بهتر است ازاین راهها برای صعود استفاده کنید. ) راه مالرو به مسيرهايي که جهت رفت و آمد حیوانات اهلی از دامنه به ارتفاعات ایجاد شده است گفته می شود . جان پناه (Refuge-Hut) مکانی که به اندازه یک اتاق کوچک و بعضاً متوسط در ارتفاعات کوهستانی بنا شده و بعضی از کوهپیمایان و کوهنوردان از آن جهت اطراق و بیتوته موقت و ضروری استفاده می کنند و دارای هیچگونه امکاناتی نمی باشد . پناهگاه (Shelter) مکانی که دارای بنای ساختمانی متوسط تا بزرگ می باشد و در کوهپایه ها و ارتفاعات متوسط بنا شده که کوهپیمایان و کوهنوردان از آن به عنوان محل استراحت و اطراق استفاده می کنند . قرارگاه ( مجتمع کوهنوردي) پناهگاهي مجهز که داراي خدمه و امکاناتي مانند دارای خدمه و امکانات اولیه مانند برق ، آب و محل استراحت . . . باشد . زیگزاگ (Zig-Zag) به پیمایش هایی که در آنها جهت بالا رفتن و پایین آمدن به سمت چپ و راست حرکت می کنیم تا شيب مسير کاهش يابد . تراورس ( کمربر) (Traverse) به هرگونه حرکت عرضی در یک مسیر که تغييري در ارتفاع ايجاد نکند ، گفته می شود . شن اسکی (SandySlope-GrilStone) به شیب های شنی که مقدار سنگ ریزه آن به اندازه ای است که کفش تا نیمه یا بیشتر در آن فرو می رود گفته می شود . با رعایت کامل کلیه موارد ایمنی از این شیب ها عمدتا برای پایین آمدن استفاده می شود . البته براي حفظ محيط زيست ، بهتر است از مسير هاي شن اسکي کمتر استفاده شود . روش پايين آمدن از شن اسکی را باید زیر نظر مربی آموزش ببینید ( پوشیدن گتر برزنتی ضروری است . ) |
||
|
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم فروردین 1387ساعت 11:3 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
![]() |
||
|
+ نوشته شده در جمعه دوم فروردین 1387ساعت 23:0 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
||
|
+ نوشته شده در جمعه دوم فروردین 1387ساعت 1:25 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
||
|
+ نوشته شده در جمعه دوم فروردین 1387ساعت 1:22 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 23:25 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
+ نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 22:39 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
چادرهم داراي انواع مختلف است براي کساني که قصد برنامه بلند مدت را دارند وجود چادر الزامي است. زيرا هيچ چيز در کوه قابل پيش بيني نيست ممکن است به دلايل گوناگون موفق به رسيدن به مقصد پيش بيني شده نشويد و يا فردي دربين راه مجروح شود که نياز به مکاني گرم وامن دارد وجود چادر علاوه بر جلوگيري از سرما از ورود حيوانات موزي با داخل نيز جلوگيري مي کند انتخاب آن همانند ساير لوازم کوهنوردي بايد با وسواس و دقت انجام گيرد . چادر بايد سبک و مقاوم و ضد آب باشد، برپا کردن آن به سهولت انجام گيرد،در برابر باد و بوران مقاومت کافي داشته باشد و از رنگي زنده و شاد برخوردارباشد. نوع گورتکس آن از همه مناسبتر است. علاوه بر اقلامي که به آنها اشاره شد پوشاک مناسب از جمله کت پر ، بادگير ، لباس گرم اضافي ، جوراب ضخيم اضافي ،کلاه ، دستکش ، عينک ، عصا يا باتوم اسکي ، نقشه ، قطب نما، GPS،تلفن همراه و غيره به تناسب فصل و طول برنامه مورد نياز است .علاوه بر اينها وسايل پخت و پز، روشنايي ، طناب ، کلنگ ، کارابين ، و بسياري چيز هاي ديگر که مطابق با نوع برنامه و کيفيت ، و طول مسير بايد همراه کوهنورد باشد. ((( توجه داشته باشيد اقلامي که ذکر شد لوازم کوهنوردي و قله نوردي است .اگر کسي قصد صخره نوردي و سنگ نوردي را دارد نيازمند تهيه تجهيزات ويژه اي آن رشته است )))
|
||
|
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 23:37 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
اولويت سوم : در تجهيزات کوهنوردي کيسه خواب است. چنانچه تصميم به اجراي برنامه شب ماني داشته باشيم کيسه خواب بايد همراه داشته باشيم که اهميت آن گاهي از ساير وسايل کوهنوردي هم بيشتر است . کيسه خواب کوهنوردي هم نيز داراي تنوع بسيار است و از نظر کيفيت ، وزن و مقاومت در برابر درجات مختلف سرما تفاوت دارد . نوع پر آن از نظر وزن ، کيفيت و مقاومت مناسبتر است . کيسه خوابهايي که از الياف دوخته مي شوند نسبت به پر ارزانتر هستند. |
||
|
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 23:34 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||
|
|
|
|
|
اولويت دوم : در ورزش کوهنوردي همراه داشتن دائم کوله پشتي مناسب است . کوکه پشتي کوهپيمايي همانند کفش انواع مختلف دارد که به تناسب نوع فعاليت از آن استفاده مي شود . صرف نظر از کيفيت ، تقسيم بندي کلي کوله پشتي به اين صورت است کوله پشتيهاي يک روزه سبک ، کوله پشتيهاي چند روزه بزرگ ، کوله پشتيهاي زين دار ، کوله پشتيهاي سنگ نوردي و غيره... کوله پشتي معمولا بايد دارز و کشيده باشد تا تحمل وزن آن روي سرشانه ها ، ستون فقرات وکفلها آسان باشد . بند هاي آن نيز بايد بلند و محکم باشند تا امکان بستن وسايل اضافي به آن ميسر گردد. لازم است جيب روي کوله پشتي و بغل ها بزرگ بوده و طوري دوخته شده باشد که مانع نفوذ آب باران به داخل کوله شوند . وپارچه اصلي کوله پشتي بايد محکم و ضد آب باشد. مواد غذائي بايد کم حجم و سبک و پر انرژي باشندهمچنين لازم است آب و در صورت امکان مايعات و نوشيدني هاي شيرين تعدادي وسايل کمک هاي اوليه ، نخ و سوزن ، شمع ، لباس اضافي ، چراغ قوه ، سوت مقداري تنقلات به تناسب فصل دستکش و کلاه گرم به همراه داشته باشيد . اقلام اشاره شده فقط براي برنامه يک روزه و کوتاه مدت است . اگر تصميم به انجام برنامه اي بيش از يک روز را داشته باشيد طبعاً نياز به تدارکات بيشتري خواهيد داشت . چيدن اقلام در کوله پشتي قوانين خاصي داردکه بايد رعايت شود سعي کنيد وسايل سنگين تر را در پائين کوله قرار دهيد و وسايل ديگر را روي آنها بگذاريد توجه داشته باشيد لوازمي را که ممکن است در طول راه احتياج بيشتري به آنها پيدا کنيد را روي کوله قرار دهيد تا هنگام نياز به راحتي به آن دست پيدا کنيد. رنگ کوله پشتي بايد زنده و تند باشد تا در هنگام بروز حوادث از دور قابل تشخيص باشد کوله پشتي علاوه بر حمل بار ، گاهي نيز به عنوان وسيله حمل مجروح و جلوگيري از وزش مستقيم باد و محافظت از سرما زدگي به کار مي رود.
|
||
|
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 21:12 توسط سيدمرتضي طباطبايي
|
|
||